ถึงม้วยดินสิ้นฟ้ามหาสมุทร    ไม่สิ้นสุดความรักสมัครสมาน
  แม้เกิดในใต้หล้าสุธาธาร      ขอพบพานพิศวาสไม่คลาดคลา
  แม้เนื้อเย็นเป็นห้วงมหรรณพ  พี่ขอพบศรีสวัสดิ์เป็นมัจฉา
  แม้เป็นบัวตัวพี่เป็นภุมรา      เชยผกาโกสุมประทุมทอง
  เจ้าเป็นถ้ำอำไพขอให้พี่        เป็นราชสีห์สมสู่เป็นคู่สอง
  จะติดตามทรามสงวนนวลละออง  เป็นคู่ครองพิศวาสทุกชาติไป
  เป็นสัจจังหวังจิตสนิทถนอม      งามละม่อมมิ่งขวัญอย่าหวั่นไหว
  จงโอนอ่อนผ่อนตามความอาลัย  ให้ชื่นใจเสียรู้แล้วเถิดแก้วตา